27 Ιουν 2014

Ψωριάρες μέρες


Βαρέθηκα να στέκομαι στις ουρές
για ένα συσσίτιο από θάνατο κονσέρβα
ενώ ψωριάρες γάτες
θρηνούν τον παρατατικό μου χρόνο
έχοντας στην ουρά τους
δεμένο μπαστούνι λευκό
και στο κατόπι τους
τυφλούς με σκυλιά στους ώμους
να τις κυνηγάνε ανελέητα
ποθώντας το ξύλινο πόδι μου
ενώ ξεσκονίζουν
τα αρχαία τους στολίδια


Μαρία Ροδοπούλου

13 Ιουν 2014


Don't get cocky.
You are just a notch
in my past's belt.

11 Ιουν 2014



Rock Time to shake the fuckin’ world

2 Ιουν 2014

Της σιωπής το χάδι

"όλα άρχισαν την στιγμή που πρόσεξες τις χλωμές σκιές του μεσημεριού.
Κάποιες φορές όταν φωνάζεις σκοτάδι είναι αλήθεια"

Πάει καιρός πια που σιώπησε το νερό
και τα βράδια δεν ακούς το τραγούδι του
παρά μόνο τα τριξίματα των δέντρων
καθώς τα διασχίζει ο θάνατος
Κατάχλωμος ο ουρανός στρέφει
αλλού το βλέμμα
όσο το χώμα φιμώνει με μαύρα δεσμά
τον άνεμο
Τον άνεμο που έκανε το νερό να κελαηδάει
και τα δέντρα να σιγοντάρουν στο ρεφρέν
ενώ τα νυχτοπούλια εκτελούσαν
του φεγγαριού τις συγχορδίες
κι ένα μικρό τρεχαντήρι έριχνε δίχτυα
στον υγρό, γαλάζιο ουρανό
να τσακώσει λίγη αλμύρα από την αλμύρα του
Άραγε τι απέγινε εκείνη η αμυγδαλιά
που είχε στον κόρφο της ένα κορίτσι
και μια κούνια;
Φαντάζομαι ότι όσο μεγάλωνε

ντρεπόταν για όλα αυτά που είχε κάνει
Δεν είναι εύκολο να είσαι δέντρο
και ν' ανθίζεις αψηφώντας τις εποχές

τις εποχές και τις συνέπειες
Πόσο μάλλον όταν κοιμίζεις στον καρπό σου
ένα κορίτσι μαζί με την κούνια του
Απαιτητικές, ατίθασες
και το χειρότερο, μη καταγραφόμενες
αμαρτίες


Και κάπως έτσι γίνεσαι η ερωμένη
εκείνου που δεν γερνά ποτέ
μες από την ασυναρτησία 

εκείνων που ορκίζονται ότι σε γνωρίζουν

κι ας είδαν το πρόσωπό σου
μόνο φευγαλέα καθώς μακριά πετούσες

Πάει καιρός πια που το νερό
σταμάτησε να τραγουδάει
και τα βράδια δεν ακούς τίποτα άλλο
παρά το τρίξιμο των σουμιέδων
όταν ο θάνατος χαϊδεύει
τα βουβά μας πρόσωπα



Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive