21 Φεβ 2011

Χειμωνιάτικα

Πάλι φυγή με στόλισες στους χειμερινούς σου φράχτες

Μην με επισκέπτεσαι
με μάτια χειμωνιάτικα
και με λιακάδες μαγκωμένες
στις σταυρωμένες χούφτες σου
κρυμμένες

Ετούτη η φορεσιά
γνώρισε πρόβες πολλές
μα ποτέ δεν είχε την τιμή

Όσο χρόνο ψυχορραγούσε τ’ όνειρο
τόσο οι άδειες τσέπες
τα πέλαγα νοσταλγούσαν

Κι ας έμεινε απομίμηση κάτι καινούργιου

Αν πτυχές τσαλακωμένες
για κάστρο απόρθητο λάθεψες
ίσως δεν φταις εσύ

αλλά τα μαύρα γυαλιά
που σου δώρισε εκείνη
μια μέρα χιονισμένη
και ώρα απόκληρη αυγής

Μην με σκέφτεσαι, λοιπόν,
με σαστισμένο βλέμμα
και βερεσέ ξημέρωμα
στ' απρόθυμά σου χείλη

Ετούτη την βροχή
σε υφαίστειους υπόνομους
την σύστησαν πολλοί
όμως ποτέ δεν έσφιξε τα χέρια της
με της θάλασσας την μνήμη

Κι όσο κι αν οι στάλες της
στο χώμα σπαταλιούνται
δεν της αξίζουν μονόπρακτα στεριάς






Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive