17 Αυγ 2013

Στα πρόθυρα της αλήθειας



Κι εγώ
μικρή αόρατη  αποθήκη
στο παγωμένο δάσος
Ανέπαφη
ούτε μια χαραματιά  στα μπράτσα
μήτε ένα σκάσιμο στα μελανά μου χείλη   
Οι διάδρομοι στρωμένοι
με τις πατημασιές εκείνων
που με κατοίκησαν
χωρίς να με μαλώσουν
Φαίνομαι μόνο
στην ακινησία της απουσίας
Τα παράθυρα
έχασαν την οσμή τους
θάνατο ποθούν
σφαλιστά
υποταγμένα
στην αοριστία των ημερών
Η μοναδική πόρτα
σταυροπόδι θρηνεί τον νεκρό απεσταλμένο
Σκεπασμένη ντροπή
ταριχευμένο φίδι καρφωμένο
στα θηλασμένα στήθια
Μεθύστακας χρόνος
σωριασμένος στα σκαλοπάτια
Ένα φυλλαράκι όνειρο ζητώ για να καλύψω την ανάσα του


Είναι σκληρή η ιστορία με προπληρωμένο τέλος



Μαρία Ροδοπούλου

από το βιβλίο "Είμαι Πολλές" εκδόσεις Ιδεόγραμμα

12 Αυγ 2013

Dolores

Ο ήλιος
παρόλο που τον είχαμε πνίξει το προηγούμενο δειλινό
στο Λιβυκό Πέλαγος
αφού πρώτα τον είχαμε μεθύσει με τους χυμούς
που έτρεχαν άφθονοι από τα πρόθυμα χείλη της σελήνης
μάρτυς μου οι καρφιτσωμένες στα στήθια μου γαρδένιες
του τελευταίου εραστή μου,Ivan
δεν είχε βάλει μυαλό
Ανέβαινε γοργά τα γαλάζια πατώματα του ορίζοντα
πατώντας πάνω στις στέγες της αόρατης Σμύρνης
και από εκεί έκανε βουτιά στην υποταγμένη θάλασσα
Μόνο η μυρωδιά των καμένων μπαχαρικών
έφτανε δυνατή στα ρουθούνια μας
και το κορμί της Maria που ξεψυχούσε
πλημμυρισμένη οδύνη
μας ξεδιψούσε από την οργή της απουσίας

Η Dolores

χρυσοκάστανη ερωμένη του Norbou
που κείτοταν λίγο πιο κει έχοντας στα δόντια του
μια σκισμένη δαντέλα


είχε ξαπλώσει ράθυμα στις πέτρινες πλάκες
και έγλειφε με την ροζ γλώσσα της
τα δάχτυλα των ποδιών μου
Το ξεθεωμένο κόκκινο μαντήλι της
έμπηγε τα καρφιά του στην σάρκα
αλλά το αίμα έπαιζε κρυφτό με τον πόνο

Κανείς μας δεν ξαφνιάστηκε
από το συριχτό θόρυβο που έκανε η φωτιά
όταν άρχισε να γευματίζει ηδονικά τα πόδια μου

Εξάλλου όλη νύχτα χορεύαμε flamenco
στις ξύλινες στέγες του ονείρου
που εγκατέλειψε η Maria μεταλαβαίνοντας θάνατο



Μαρία Ροδοπούλου

Κρητικό Πέλαγος : αγναντεύοντας την ανατολή










Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

Dark visual Poetry's Music