8 Απρ 2017

Αξιοθρήνητοι απόγονοι



Έλα πιο κοντά να σου τραγουδήσω
ένα παραμύθι για κείνα τα παιδιά
με τις σακατεμένες ρίζες
σε μια χώρα όπου ο άνεμος
δεν ανταμώνει το νερό
κι αλωνίζει η ερημιά
με τον μαύρο θάνατο στο πλευρό της


Σιτάρι αλεσμένο με αίμα
άνοστο άρτο δωρίζει
στενάζουν τα οστά
που θέρισαν οι μηχανές πολέμου
Στους φράχτες
από τα μάτια υψωμένους
λάβαρο θλιβερό
καρφωμένα σπουργιτάκια

Εμείς;
Αξιοθρήνητοι απόγονοι νεκρών θεών



Μαρία Ροδοπούλου



Υ.Γ.

what the fuck is going on with our humanity?

"Ήταν απόγευμα και τρεις ήλιοι
βασίλευαν στις χούφτες τ'ανέμου
Κανείς δεν είχε θέση
σ'αυτή

τη καταδιδόμενη
από άθλιους Ιούδες

γη " Μαρία Ρο.



"Μεγάλοι δρόμοι της σιωπής βγάζανε πέρα
στης Αναπαύσεως τις γειτονιές -
εδώ ούτε Ανακοινώσεις - Ούτε Αντιγνωμίες
Ούτε Σύμπαν - ούτε Νόμοι -

Με τα ρολόγια ήταν πρωί, και για την Νύχτα
μακριά σημαίναν οι καμπάνες- 

Αλλά οι Εποχές δεν είχαν θέση εδώ
Γιατί ήταν ατμός ο Χρόνος"

Έμιλυ Ντίκινσον - μτφ Έλλη Συναδινού
"Το ανεξάντλητα σημαίνον" εκδόσεις Ιδεόγραμμα


1 Απρ 2017

Ξεθυμασμένα ενθύμια

Όσο τα φύλλα συνέχιζαν
την ανεξέλεγκτη πτώση,
απολαμβάνοντας τη θέα,
στέρησα τα μάτια
από μία και μοναδική πτήση




Στις κερδοφόρες κερκίδες
οπαδός μεσόκοπης επιθυμίας
λυπάμαι όμως εκείνη την νοσταλγία  
για τα πολυκαιρισμένα από τον ήλιο παντζούρια
και τις ορθάνοιχτες σαν να γελούσαν καγκελόπορτες

σαν βασιλεύει ο ήλιος 
ένα λυγμό αφήνει στον ορίζοντα

Ξεσκονίζω τα κοιμητήρια απ’το φως
σύντομη παράγραφος του σκοταδιού
ένα μονό στασίδι εγκαταλελειμένης θρησκείας
στα απόντα φτερά
ακρωτηριασμένου χελιδονιού
ενώ όλες οι σκιές
ενδίδουν σε ένα ανεξήγητο ψέμα

Κάτι πικρό κυλάει από τους ώμους
χαϊδεύει τα εκτροχιασμένα σπίτια
και πετάει
σαν ξεθυμασμένο ενθύμιο
τα παράθυρα που απέρριψαν
την νοσταλγία


Ένα φορτηγό
γεμάτο προσφυγικές μνήμες

αποχαιρετά τα γιασεμιά π'αγάπησες
κλείνοντας πονηρά το μάτι
στη λησμονιά







Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

Dark visual Poetry's Music