26 Μαΐ 2011

Γνησιότητα By proxy

Τον συνάντησα εκτάκτως όπως και οποιαδήποτε κόλαση στην ζωή μου – μόλις είχε λερώσει το πεζοδρόμιο με εξομολογημένες ακαθαρσίες. Τρία χρυσά δόντια και βαμμένα κόκκινα μαλλιά στόλιζαν την χοντρή φιγούρα. Στο κεφάλι του ένα χταπόδι με φαγωμένα τα άκρα του βλαστημούσε τους ανθρώπους. «Μου είπατε να δω τους δαίμονες – έλεγε το ανάπηρο μαλάκιο – αλλά μου κρύψατε την αλήθεια. Δεν μου ομολογήσατε πως τελικά εκείνοι θα με διέκριναν καλύτερα.». Η αξιολύπητη ανθρώπινη καρικατούρα βαστούσε στα χέρια της 3 γκρίζες μπάλες, δύο κόκκινες και μια με δανεισμένα χρώματα. Παρασυρμένη η όραση από το ενοικιαζόμενο ουράνιο τόξο νόμιζε ότι είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα για κάθε – μη χρεοκοπημένο - χειρουργείο της γης. «Ακόμα δεν έχω λύσει τα προβλήματα κτήσεως αλλά αρκούμαι στην υποκρισία των διακηρύξεων μολυβένιων εικονικών. Αναρτώ το λεχθέν ως μάννα κι ας είναι σκορπισμένος στα έξι σημεία – που οι διαθήκες του αυτισμού ονείρων όρισαν ως εκκίνηση – μουχλιασμένος άρτος. Τι να παραδεχθώ αφού έχω ήδη αποδεχθεί. Μου αρέσει ο αντάρτικος εμετός καθισμένων στην γούβα ανώνυμης ξέρας. Είμαι η νοσταλγική ντουντούκα παρελθόντος που δεν μου προέκυψε. Κι αν ζογκλέρ κατάντησα δεν φταίει κανείς παρά μόνο εκείνοι που γύρισαν την πλάτη στα ‘νεκρόφωτα’ μου» είπε με το δάκρυ να στάζει από λάθος σημείο. Άπλωσε το χέρι του σε μια άθλια προσπάθεια να μου δωρίσει τις επιλογές του – «Να ‘ξερες πόσοι έχουν τεντώσει επαίτη άκρο προς το μέρος μου προσφέροντας by proxy απορρίμματα στίχων. Κι όταν δεν χωρούσαν από την πόρτα τρύπωναν από τις ρωγμές του χρόνου. Αλλά ποτέ δεν πρόσεξαν την alter ego διαφυγή μου» του απάντησα βγάζοντας από την τσέπη μου την κατάλευκη διάφανη μπάλα μου. Καθώς απομακρυνόμουν απέφυγα να κοιτάξω πίσω μου.

Νομίζω ότι η ιστορία της ανθρωπότητας έχει αρκετές στήλες νεκρών ως παράδειγμα αποφυγής μεταμφιεσμένων εφιαλτών.


Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive