Δεν καταλογίζω επιθυμίες σε κανέναν.
Πόσο μάλλον προδοσίες.
Είτε ξεπερνάς την μπάρα
είτε τρέχεις άνευ εμποδίων
κάποτε θα σε πουν « ελαφρώς πόρνη »
Ενίοτε είσαι μικρότερη
από την σκιά που το νυχτερινό φως σου δανείζει
- γιατί πως αλλιώς θα μιλούσαμε για doppelganger εάν δεν υπήρχε το σκοτάδι -
όμως έρχονται στιγμές που φουσκώνει η ψυχή σου
από το υπερβολικό μπούκωμα αισιοδοξίας
Θα φτάσεις την υψικάμινο
που πίσω σου εμφανίζεται
νομίζεις
Δεν απαλλάσσω την αθωότητα
Πόσο μάλλον τις προσδοκίες της
Είτε η γεύση σου είναι της μόδας σανέλ
-για να καλύπτεις κουτσή δυστυχία -
είτε γυμνώνεις τα δόντια στο πρώτο σχίσιμο στα γόνατα
- παντός καιρού απόδειξη αμαρτίας. Α! χειροπιαστή μου γυναίκα εσύ! -
κάποτε θα σε πουν «ελαφρώς πόρνη»
Κι ας πεθαίνεις στο μεταξύ των προσδιορισμών
Το ολοκληρωμένο απόφθεγμα
έχει επιτευχθεί από την αρχή
με το επίρρημα
Κι ας ξεψυχάς στο κεφαλόσκαλο
της κατατακτήριας βόλεψης
ως 'ελαφρώς παραπληγική' ντροπή
Μαρία Ροδοπούλου
