3 Φεβ 2012

Αποδοχή

Με αντιλαμβάνομαι στον χώρο
ως μια αόριστη υπενθύμιση του παρελθόντος
κιτρινισμένα δάκτυλα
κλειδωμένες αυλόπορτες
και οι μεταμφιεσμένες οντισιόν της σκιάς μου
που κλαίνε από μέσα τους

Με συνειδητοποιώ στον κόσμο
ως το παραμύθι με τα χαλασμένα δόντια
μολυβένιοι άγγελοι
η ωραία κοιμωμένη με μάτια σαπισμένα
και πνευμόνια με φθαρμένα σανδάλια
οι μακιγιαρισμένες πρόβες της σκιάς μου
που κλαίνε από μέσα τους

Με αποδέχομαι στα τρίκλινα αναμονής
ως φευγαλέα υποχρέωση
μετάγγιση ικεσίας
ώρα αρνητική οι διπλανοί μου

Εγώ
με το λευκό καπελάκι μου
στραβά βαλμένο στα χείλη
ανώνυμη δωρήτρια
υπενθύμισης τέλους

Με προσθέτω
μικρή χάντρα
στο κεχριμπαρένιο κομπολόι της ανυπαρξίας





Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive