4 Ιαν 2015

Status quo


Κατά κάποιο τρόπο
ένιωθα πάντα στενάχωρα
με τις βαριές θηλυκές αποσκευές
ζαλωμένες μια ολόκληρη ζωή
πάνω σ’ ένα μικρό σάρκινο όχημα
που θυμίζει ελάχιστη ρίζα
ενός τερατώδους μπαομπάμπ
Μεγαλώνω κρυμμένη
ανάμεσα στις άλλες θηλυκές ριζούλες
μες σ’ ένα λιλιπούτειο
εγχειρίδιο ομορφιάς
Στριμωγμένη στο στενό ανελκυστήρα
που όλο προς τα κάτω μας πηγαίνει
τσακώνομαι για να βρω μια θέση
στον κρυστάλλινο καθρέφτη
Κάποτε
φευγαλέα
σκέφτομαι τον ουρανό
και πόσο εύκολα θα τον συναντούσα
αν το μικρό κορμί
που παίζει κρυφτούλι με τ’όνειρά του
πετούσε όλες τις αποσκευές
έσκιζε τις οδηγίες
κι έβγαζε τα μάτια του καθρέφτη
Αν έβαζα φωτιά σ’ αυτό το θεριό
που χρησιμοποιεί το στόμα
τα δόντια
και την γλώσσα μου για να υπάρχει;
Αν έσπρωχνα όλες μας
έξω από τον ανελκυστήρα
και σωριαζόμαστε πρώην πυγολαμπίδες
στο ζεστό χώμα;

Αλλά
και πάλι θα μου πείτε
ποια είσαι εσύ που θα δολοφονήσει
την συνταγογραφημένη θηλυκή αντανάκλαση
ενός μαθουσάλα status quo;




Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive