7 Μαΐ 2012

Βαβυλώνιες Γλώσσες

Μας πυρπολούν οι αλαζονικές μέρες
Κοιμούνται τα χέρια των παιδιών
και εμείς καπνίζουμε άφιλτρες τις στάχτες
Ούτε μια μαργαρίτα τριγύρω να μαδήσουμε ευχές
Ούτε ένα βατόμουρο όνειρο να υποκριθούμε
Καταπατημένα νησιά τα μάτια μας
λησμόνησαν τον απόπλου
ολούθε απλώνεται στεριά
μήτε μια στάλα Θεού να δροσίσουμε το μέτωπο
Τσακώθηκε ο Οδυσσέας με τα ταξίδια
Το κερί σφράγισε το στόμα
και η θάλασσα έβαλε διόδια στους πνιγμένους
Ενηλικιώθηκαν οι πεθαμένοι ζηλωτές
Ωρίμασαν οι σταυροί
Το χρυσόμαλλο δέρας γέμισε αιμοδιψείς ψείρες
Ο Ιούδας έζησε
Ίδρυσε ανώνυμη εταιρεία κλώνων
Στο τέλος έγινε Γενικός Γραμματεύς των Ηνωμένων Φαρισαίων
Πλησίασε τώρα πιο κοντά
να σου απαγγείλω ένα ποίημα για την αγάπη
Κάποτε θα μας βρούνε, υποσχόμαστε ο ένας στον άλλον
κάτω από τα χαλασμένα πεζοδρόμια
πιο μακριά από τα συναρμολογημένα δεκανίκια
που βρέχει ο βοριάς
κάτω από τις πληγιασμένες κλειδαριές
και τα κατεβασμένα ρολά στα πρόσωπα
πιο ψηλά από την νομιμοποιημένη απελπισία
και τον πλειστηριασμό της αρμύρας μας

Κάποτε θα μας βρούνε
στην γη που δεν θερίζει τα σπαρτά της
για να τρέφονται
παγωμένα σκιάχτρα με βαβυλώνιες γλώσσες


Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive