14 Αυγ 2011

Τοξικά και άλλα ακαθόριστα

Ταξίδι μακρινό
η νύχτα
Στις ασθενείς σκιές τα δάκρυα της ερήμου
Σε ανάπαυση διαρκείας το φως
Κληρονομικό δικαίωμα η μοναξιά
ή την κέρδισες με άδικα μέσα;
Γραπώνεσαι στις ψευδαισθήσεις
ή στα λάθη
Να με χειροκροτήσω τώρα ή να περιμένω;
Κωπηλατείς αργά ανάμεσα
στα ομοιώματα
Ποτέ δεν είδες πίσω από το βέλο

Η πιο βαριά αποσκευή ο ουρανός
προσωρινό νεφέλωμα στο άπειρο
εσύ
βαγονάκι περιορισμένων διαδρομών
Μόνιμος δορυφόρος τοξικών ονείρων
Σκοτώνεσαι στ αδιέξοδα
Το επόμενο βράδυ
ξυπνάς πάλι
με την ίδια δηλητηριασμένη επιθυμία

Εκείνη
θολή φιγούρα
στον μακρινό λόφο
και εσύ
απομεινάρι ελάχιστου βυθού
ξεσκονίζεις τα μολυβένια στρατιωτάκια
μιας μάχης που δεν έγινε

Δεν θα τολμούσες να δαγκώσεις
το μοναδικό όνειρο
που σε τρέφει


Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive