21 Οκτ 2011

Εφιάλτης

Κάθε μεσάνυχτα επανέρχονται
Με τα μαύρα τριχωτά ποδάρια τους
στοιχισμένες διμοιρίες
ανεβοκατεβαίνουν τους τοίχους
πλημμυρίζοντας το δωμάτιο
Ροκανίζουν το σπίτι
τα παράθυρα τρέχουν να γλυτώσουν
με δυσκολία ανασαίνω
Ήταν μια μεγάλη μαύρη τρύπα
αλλά κομματιάστηκε
όταν βρέθηκε στο επίκεντρο συμπτωματικής έκρηξης
Κάθε μεσημέρι τις σφάζω
με τα μικρά ξίφη του ρολογιού
όμως ξεχνώ να τις ρίξω στην φωτιά
Η νύχτα γεννάει
μικρά τετράγωνα ασφυκτικά κελιά
σαν την λογική
Ένας φεγγίτης με θέα τον εαυτό μου
σε καθένα από τα κουτιά
Πηχτό πύο κυλά από τα μάτια
ενώ το στόμα δακρύζει τύψεις
Ο ορός του χρόνου
στάζει χωρίς διακοπή στις φλέβες
Ξυπνώ τρομαγμένη
τα πάντα είναι στην θέση τους
εκτός από τις σκιές

Κάθε μεσάνυχτα επανέρχονται
Την ώρα που κοιμάμαι
οι αράχνες του μυαλού ξυπνάνε
αλαφιασμένες
αφηνιασμένες

λιμασμένες



Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive