26 Απρ 2012

Ληγμένες Ελπίδες


Σε ψάχναμε παντού
σε θάλασσα
κι σ ουρανό
στα βάθη των δασών
στα νερά που τρέχουν
ασταμάτητα από τα ψηλά βουνά
στους τοίχους που γκρεμίζονται γοργά
αλλά αναστηλώνονται ακόμα ταχύτερα
στα νεκρά ενθύμια των πολέμων
στα ναυάγια ανάμεσα στις πνιγμένες κραυγές
και τα σκόρπια αντικείμενα
στους αρχαίους ναούς
στις μούμιες που μυρίζουν φάρμακο και σαπίλα
στ’ ανώνυμα αστέρια
στους ύμνους και στα μανουάλια των θνητών
στο ανακάτεμα των σεντονιών
και στον ιδρώτα όταν σάρκα σμίγει με σάρκα
στα χειμαζόμενα όνειρα
και στα πουλιά που ταξιδεύουν μακριά
σαν έρχεται ο χειμώνας
στην προσευχή πάνω από τον τάφο του πατέρα
με την θολή ξεθωριασμένη φωτογραφία
Απελπισμένοι
απεγνωσμένοι
δακρύβρεχτοι και τραγικοί
μια στιγμή δεν αναρωτηθήκαμε
πως ίσως δεν υπάρχεις
παρά μόνο στο δέος των ανθρώπων
μπροστά στο αδιαφιλονίκητο
οριστικό
αμετάκλητο
τέλος 

Για μια μπουκιά ληγμένης ελπίδας
παραδώσαμε την πραγματικότητα


Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive