1 Σεπ 2012

Κατάθλιψη


Δεν είναι στην επιθυμία που θα μπορούσε να με καίει
δεν είναι καν στην μύγα που βαρέθηκε να πετάει γύρω μου
και τώρα ξαποσταίνει στο πάτωμα
κάτω από την άτριχη μασχάλη  της πλήξης  


Δεν είναι στις ανείπωτες λέξεις
που αστράφτουν στα μάτια μου
ούτε στις κεραυνοβολημένες μέρες
των αναπάντητων βυθών
Δεν είναι στους βράχους που άφησα την σημαία μου
μοιραία αναβάτης χαμηλών στόχων
Δεν είναι στις μικρές αγγελίες αδιεξόδων
στα
real estate των συνοριακών αισθημάτων
Δεν είναι στα σύννεφα  αλαφιασμένου σύμπαντος
ούτε στις  παράτες της καμπάνας
στην εκκλησιά με τα κόκκινα κεραμίδια και τον χοντρό παπά
κι όμως λιβανίζουμε τα ίδια νερά ξανά και ξανά 
μέχρις ότου να εκλιπαρεί για σιωπή ο διάβολος
Δεν είναι στα τραυματισμένα λόγια σου
μήτε καν στο δροσερό αγέρι που έρχεται λυτρωτής
από τα δυτικά
Δεν ήταν ποτέ σ εκείνους που θρηνούσαν
 ή σε αυτούς  που γιόρταζαν
τα ασήμαντα, αν μου επιτρέπεις να σου πω

Είναι στην φορμάικα της κουζίνας
που λάμπει από ανιαρή καθαριότητα
ούτε ένας κόκκος σκόνη δεν φέρνει αντίρρηση
Είναι στην τρύπα του κόσμου  
που πρόσφατα μετακόμισε μέσα μου
και όσο περνάει ο καιρός
ξεχειλώνει από τα οκνηρά γόνατα




Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive