10 Σεπ 2012

Το Αγκίστρι


Με κούρασες
ξεκούμπωτη τις πύλες μου να περνάς
είπε ο εφιάλτης
πετώντας
τα κουβάρια μάτια μου
στους γύφτους δούλους
που προσπέρασα ανάποδα
Ένα παιδί κρεμασμένο
στον καθρέφτη τ’ ουρανού
~ πάντα μπορείς να έχεις
τόσα παιδιά όσους καθρέπτες σκέπασες  ~
κουλουριάστηκε
στους αστραγάλους μου
Η νύχτα γεννιόταν αργά
από τα νύχια του χώματος
ανέβαινε στα μεριά
της χοντρής γυναίκας
και στο άσφαιρο στόμα
του ηλικιωμένου άνδρα
με χειρωνακτική διάθεση
σε βραδυφλεγή κάλυκα
Εν τω μεταξύ το αγκίστρι δεν έλεγε
ν’ αφήσει ήσυχα τ’ απλωμένα ψάρια
και το καπέλο μου αμφιβόλου χρώματος
με εγκατέλειψε για τους ψαράδες
που πέταγαν γελώντας τα εντόσθια
από την πρωινή ψαριά  στις γάτες

Ήταν η στιγμή
που εκείνο το εξαίσιο κορίτσι
κάνοντας την αναμονή παρόν
ανάβλυσε ένα μοναδικό δώρο για εκείνον

Τον θάνατό της

Υ.Γ
Αποφύγετε την έγχυση ονειρώξεων.
Το έμβολο δεν παρέχεται ως υποκατάστατο .


Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music