3 Ιαν 2014

Εξόριστη μελαγχολία


Αύριο θα ξεντυθώ
την μοχθηρή νοσταλγία
πέφτοντας  από τους μαύρους τρούλους
άπειρο
άμοιρο
χελιδoνάκι
που προσπαθεί να μάθει την αρχή

Ασήμαντη επιβάτης
στα γιορτινά ποταμόπλοια

με χέρια λιγδωμένα από την λάσπη
φτιασιδωμένων γέλιων
και τον αστράγαλο του Αχιλλέα
γελωτοποιό στα μάτια

βουτάω την απόχη στο δηλητήριο
της επιθυμίας
- έχει προσαράξει στις ψευδαισθήσεις -
Σου κουνάω το σημαιάκι
από την κουπαστή της απελπισίας
αλλά εσύ αλλού αγοράζεις όραση

Γυμνή

σαν την βροχή
στην γέφυρα
με τα αγάλματα  που συναγωνίζονται σε θλίψη
τους βλοσυρούς φανοστάτες

διασχίζω απ άκρη σ άκρη το αυτόχειρο παραμύθι
με την σκιά σου δεμένη στα αιμόφυρτα βήματα

Αργότερα θα βγάλω
το πανωφόρι της Δηιάνειρας
πέφτοντας από τα καταχθόνια μανίκια
φαρμακωμένο φτερό 
στο λαίμαργο χώμα

μια εξόριστη μελαγχολία στον πάγκο με τ' ανεπιθύμητα

Προς το παρόν γλυκά θα κοιμηθώ
καρφιτσωμένη γυναίκα 
στου ψέματος τ' αγαπημένο στέρνο



Μαρία Ροδοπούλου


Καλή Χρονιά εύχομαι σε όλους.

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive