2 Μαΐ 2015

Τρόμος



Τα μοναχικά πρωινά
θανάσιμη παγωνιά στο σώμα
μεταλλαγμένη ύπαρξη
χέρια νεκρά ψάρια
και μάτια πεθαμένου ελαφιού

στόμα ορθάνοιχτο στον τρόμο
 
Αλλού γεννηθήκαμε
κι αλλού πάψαμε…
σαν τα κεράκια που πωλούνται
δήθεν αρωματικά
από πλανόδιους επιτήδειους

λαγοκοιμόμουν
την ώρα της καταστροφής

Τώρα πια τα θλιβερά πρωινά
σαρκάζουν τις καμένες πατούσες
και τα σάβανα

– ω τι γλυκά
τη γύμνια μου αυτά καλύπτουν



Μαρία Ροδοπούλου


Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

Dark visual Poetry's Music