6 Ιουλ 2015

Εσύ κι εγώ...



...Διάσημοι σταρ ασπρόμαυρων στιγμών



θα λάμπω μες στα τελευταία μου ασπρόρουχα
           - κι ούτε καν φίλε μου θα τα’χω επιλέξει
μα δε θα με νοιάξει ο εγκάρδιος αποχαιρετισμός
ένα εκθαμβωτικός φάρος
          ~ στιγμιαίας ύπαρξης
παίζει τα ρέστα
          που του δόθηκαν
 σε κάποια ώρα ακινησίας  παραφροσύνης

Κι εσύ
θα μ αναζητάς στις λυγμικές νύχτες
του φθινοπώρου
                    που έκρυβα στις ανύπαρκτες τσεπούλες
        θυμούμενος
                  τις εποχές που ξάπλωνα στα μαρμάρινα σώματα
                                                                    αγνώστων
                               χωρίς καμία υποχρέωση μνήμης
και θ αναρωτιέσαι
                  «κάπου, νομίζω, την είχα απαντήσει"

                       Με την ερώτηση γραμμένη στις παλαιότερες τραγωδίες
                           θα βγάζεις συγχωροχάρτι σε σένα και σε σένα
"Δεν με αφορούσαν δα και τόσο πολύ
                          οι ανώνυμες θυσίες »

όπως είπα θα λάμπω
            στεφανωμένη την μοναδική δικαίωση
                      που μου επιφυλάσσουν τα θεϊκά  μου χαρακτηριστικά

με μία και μοναδική αναγνώριση ανθρώπινης  αδυναμίας

                            όταν σ’ αγάπησα

                           ζούσα
όταν δεν με γνώρισες
                                    ζούσα

οι καταστάσεις αλλάζουν όμως, όπως ίσως ξέρεις





Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music