30 Ιουν 2015

Ας γράψουμε ένα ποίημα ...



Ας γράψουμε ένα ποίημα
~ έστω κι αν τίποτα δεν μας αγγίζει~



Για το αγόρι  που εποφθαλμιά τη προκυμαία
λαχταρώντας το φωταγωγημένο πλοίο
κι ας ξέρει ότι ποτέ δε θα αγκυροβολήσει
στο λιμάνι που κείτεται αβοήθητο

τίποτα δεν σώζει τις πνιγμένες αποβάθρες, αγάπη μου
ούτε καν οι τρυφερές σου προσευχές

Για το κορίτσι που βάφει τα νύχια των ποδιών του
γελαστό
ανέμελο
κι ας γνωρίζει πως αύριο θα της κόψουνε τα πόδια

Για μένα και σένα
που δεν απαντηθήκαμε στις εύκολες πτήσεις
παρά μόνο μαζί τώρα στα λατομεία
Πες μου…

Νιώθεις επιτέλους το αίμα να κυλάει ελεύθερο;


Για όλους εμάς
που τραγουδάμε με κομμένες τις χορδές
αλλά πόσο μα πόσο ωραία είναι η φωνή μας

Ενάντια σε εκείνους που αφήνουν αποφάγια
πλάι στα σκουπίδια
Φτηνή, ξεκούραστη φιλανθρωπία, αγάπη μου
Fuck your humanity, friend
Και μη με παρεξηγείς…
Δεν ντρέπομαι να πω
στην ανθρωπιά σου να πάει να γαμηθεί

Με χόρτασε η ανωτερότητά σου
αλλά πιότερο η παράλυτη υπόκλιση
που’καμες στο παγκόσμιο φαγοπότι

με κύριο πιάτο εμένα κι εσένα 



Μαρία Ροδοπούλου

Υ.Γ. ώρα μηδέν

Ξέρετε ότι δεν αφορά

τον φόρο προστιθέμενης αξίας
αλλά τον φόρο προστιθέμενης ανοχής

 και ενοχής...

Ξέρετε γιατί πέθαναν οι Θεοί μας;

Γιατί εμείς είπαμε «Ναι στην φορολογία της ψυχής μας»…


ΥΓ1

Σχολιάστε ελεύθερα για λίγες μέρες

εξάλλου ....


1 σχόλιο:

mat είπε...

Αντι σχολίου ;)

Στην τσέπη μου εχω ενα σχισμένο χιλιάρικο
απομεινάρι παλιού καιρού
νέος πόλεμος βρυχάται προ των πυλών
Ο Παλαμάς καίει στα χέρια μου την "φοινικιά" του
κι εγώ που σήμερα είδα την άστεγη κυρούλα
επάνω στο κιγκλίδωμα να ξεψυχάει
ήμουνα τόσο απόμακρος και μύρισα τον λύκο
Έφυγε η ψυχή μου από τα ποιήματα
την πήραν οι διαπραγματεύσεις
και τώρα ζει φυλακισμένη στο Γκουανταναμο
Στον παλιό τόπο διαπραγματεύονται το ρύζι
κι έμενα ακόμη η τσέπη μου
ιδρώνει με ένα παλιό σχισμένο χιλιάρικο

...

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music