27 Δεκ 2015

Το ταραχοποιό τίποτα






Αναπάντεχα
Θρήνο
μ’ έντυσες


Κι εσύ όπως πάντα
ένα μικρό ταραχοποιό τίποτα
τόσο ακίνητη
τόσο μαρμαρωμένη
τόσο λυπημένη
τόσο μα τόσο υπερβολική
που κανείς δεν σε είδε
ελάχιστη
ανεπανάληπτη
αιμορραγούσα ύπαρξη
πάνω σ’ ασπρόμαυρο καμβά

αχ κορίτσι μου
μικρό
κορίτσι μου
τεράστιο
ποτέ δεν διεκδίκησες χώρο
παρά μόνο
χάθηκες στον θρήνο των καιρών
αξεδιάλυτη των χρησμών
άχρηστη προφητεία
κι ανεκπλήρωτη προσδοκιών

κανείς δε πρόλαβε να σ’ αγαπήσει
παρά μόνο μια σαλτιμπάγκος μοίρα
μια τσιγγάνα άβυσσος

κι εγώ
που στο πλάι σου περπάτησα
κάποιες παλιές
ξεχασμένες
έγχρωμες
εποχές





Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Alex Papadiamantis

Blog Archive