4 Ιουν 2010



Με ιλιγγιώδη ταχύτητα αγάπης


εκτός ελέγχου


διαπερνάς την μονιμότητα

στάσιμων ωρών


- Κινούμενη άμμος η ζωή στην πόλη


Μέσα της ιδρώνουν τα μάτια μου

καμένα

από τους ανθρώπους με ληγμένη την κάρτα

απεριόριστων διαδρομών στην ευτυχία


Ασκήσεις επαναλήψεων πλοήγησης ασφάλτινων συναισθημάτων

Οι επιδιορθώσεις σταθμευμένων

έμειναν μεταξεταστέες στον κυλιόμενο διάδρομο της απώλειας


Οι άλλοι ακόμα απεργούν της φασαρίας

πειθήνια όργανα

των βολεμένων Γκρίζων


Χασμουριέται ο ουρανός από πάνω μου –


αλλά εσύ


Εσύ


Είσαι η θορυβώδης εξάτμιση

των αποσβεσμένων ημερών μου


Η μοναδική γιορτή στο πένθος σκουριασμένων αλυσίδων


Μαρία Ρ.


Υγ.


Είσαι η μεθοδευμένη ρήξη των φρένων

του εντός ορίων έρωτα ...

****

Πάντα μαζεύω «μου»
στις λεωφόρους και στις διαδρομές του ονείρου
Λίγο μετά την καληνύχτα σκορπίζομαι στους ανέμους
καθώς
δεσμεύομαι στα μάτια σου
κόκκινες φλόγες μεθώ στην κρυμένη στάθμευση
Παγκάκι δίπλα στην ταχυδρομική θυρίδα
απέναντι κάνει τσουλήθρα ο γκιώνης
μια δρασκελιά από την σιωπηλή διαμαρτυρία
Αρκεί που υπάρχουν δυο χνάρια στο άκρο του δρόμου
πιο κοντά ακόμη στην ψαλιδισμένη φωνή αμυγδαλιάς
που σα να φούντωσε περισσότερο απόψε
Σώνεται το φεγγάρι
στα βουλιαγμένα βλέφαρα
της νύχτας
Προχθές μύριζε ξερό χόρτο και θειάφι
απόψε δεν ξέρω πως αλλά αν και αργεί το γιασεμί
πλημμύρισε τα πνευμόνια
Θαρρώ πως το ξημέρωμα θα με βρει διπλωμένο στα χαμομήλια
και αυτά θα σταλάζουν ψυχή στον ουρανό
κάνοντας την εξάτμιση ψαλτήρι επιθυμιών
και τις ρόδες δρεπανηφόρες
με ορμή να σχίζουν τα οδοφράγματα
την ορθωμένη απόσταση

Mat.




Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music