24 Φεβ 2015

Λιτοδίαιτες

Στ απομεινάρια στάζει λίγδα η βεβαιότητα
Μπερδεύονται τα μαλλιά μου
στις γωνίες του κύβου
Χάνομαι ...

Λιτοδίαιτες γυναίκες
με μια υπόνοια χαμαιλέοντα
στα πικρά βαμμένα βλέφαρα
η σκουριά εμφανίζεται
με την πρώτη δαγκωνιά του ήλιου
ραχιτικές γυναίκες
ξεκοιλιασμένα καράβια
γλύφουν μαραθώνιες πληγές
τα μάτια έχουν μπει τιμωρία
το μενεξεδί φόρεμα πιάστηκε στο καρφί
κλαψουρίζουν οι καρφωμένοι μαστοί
«Δεν θα ξανάρθω» ψιθύρισε το τελευταίο χελιδόνι
και πέταξε μακριά όσο ακόμα θυμόταν
η γάτα κυνηγά το άπιαστο
το γρασίδι τινάζει τον πάγο από πάνω του
άκαρπη προσπάθεια
η εφημερίδα πέφτει με πάταγο στο πάτωμα
από μέσα της ξετυλίγονται τα νέα
μπαγιάτικα ψάρια
ο θόρυβος που κάνουν οι σταγόνες της βρύσης
στ άπλυτα πιάτα
ανήμερη αλήθεια γρατζουνάει επίμονα την πόρτα

Η ομίχλη είναι εδώ
Εγώ δεν είμαι πουθενά



Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music