3 Μαρ 2010

O Μπεν και το μπαρ των γκέυ



Ο Μπεν ήταν ο συσσωρευτής της μακρόκοσμης ενέργειας στα μπαρ όπου κάποιοι έπιναν μυθοπλασίες και άλλοι απλά ήταν στερημένοι πατρότητας. Πως να σε αγαπήσω, πατέρα, όταν στερούμαι αντρικής οδύνης και λώρου ντροπής; Έτριζε τα μάτια του όταν έβαζαν ενέχυρο την μικρή ρόδινη γλώσσα τους ανάμεσα στο ιδρωμένο μονοπάτι που έχτιζαν οι σάρκινες κορφές των λόφων του – εκείνος επέμενε ότι ήταν των λόγων του ανατάσεις - και φορούσε στα κρυφά τα λευκά βρακάκια των νόθων – μπάσταρδοι με ένα Φον στο επώνυμο γιατί ακόμα και η αισχρότητα δικαιούται να γκαστρώνεται από την αριστοκρατία - που άφηναν έξω από την δίφυλλη πόρτα έναντι μιας εξευτελιστικής αμοιβής. Μια ευτελής επιδημία επιθυμιών έναντι της αγίας κυριακής της νηστείας. – Ω Εύα πόσο θα θελα να μαραζώνω ανάμεσα στα σκέλια σου, σκεφτόταν ο μπάσταρδος γνήσιος απόγονος των παντοδύναμων αμφιβολιών.

Αλλά όλη η άσκηση είχε ένα μικρό πρόβλημα που δεν μπορούσε ούτε με τα σπηρούνια να λυθεί ούτε με τις εφήμερες σάρκες που έπεφταν σαν ακρίδες πάνω στο χυμένο σπέρμα των παραμορφωμένων θαμώνων.
Ο Μπεν δεν ήταν παρά ένας εποχικός μπάρμαν στο υπέργηρο κατάστημα της ζήτησης.
Και το παστό κρέας στην εποχή του νερού προσφερόταν ξυρισμένο και , αλίμονο, δωρεάν.

Ας όψεται η Πρόνοια που στην λύση ξηρασία μας οδηγεί, σκέφτηκε η σερβιτόρα την ώρα
που κατά λάθος η στέκα χτυπούσε την ολοστρόγγυλη λευκή μπάλα στο πράσινο τραπέζι
των στοιχημάτων

παρόλα αυτά ο Μπεν μονολογούσε "καμία ομοιότητα με την φαντασία η ανίχνευση των μαύρων νησιών του Ζέφυρου"


Μαρία Ρ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

Dark visual Poetry's Music