8 Σεπ 2017

26η ημέρα κατολίσθησης




Απρόσμενα  σήμερα

   ώρα μεσημεριανή
που ακόμα και οι κραυγές των λύκων σωπαίνουν
   αποχαυνωμένα σαγόνια
           μες στην ομίχλη αξημέρωτης σιέστας

σίγησε ο ασύρματος


   ο τελευταίος θόρυβος θύμιζε
       ρόγχο ετοιμοθάνατου τζίτζικα
              θέρος που ψυχορραγεί
                  στις χαράδρες που χωρίζουν τα φρύδια
κοίταξε την μοναδική φωτογραφία
           που στόλιζε το μεγάλο κορμό ξύλου
πεθαμένη κι αυτή εδώ και καιρό
          ήρθε να συμπληρώσει το μοτίβο
                     του αφανισμού


Στάθηκε στη μέση της καμπίνας
         και προσπάθησε να κλάψει
ό, τι πιο οδυνηρό σκέφτηκε το σαράκι
         ροκανίζοντας  το αδύναμο σημείο

Να προσπαθείς και να μην μπορείς…

Αλλά συνέχισε απτόητο
Όσο εκείνη προσπαθούσε να ξεκολλήσει
        από την κορνίζα

Μια πόζα εδώ
     ένα κενό εκεί
λίγο παραπέρα
        ένα πτώμα που ανασαίνει

Ε και;
       
Μήπως αλλάζει έτσι
   το τέλος χρώμα;






Μαρία Ροδοπούλου
           

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music