1 Μαρ 2018

12η Ημέρα Κατολίσθησης

Και τι σήμερα
εγώ θα ιστορούσα
χωρίς την φρέσκια σου δυστυχία
ως πιάτο υψηλού κυνισμού
στο menu
σαρκαστικής Θεότητας


Οι λησμονημένοι  νεκροί
                     άυλες φιγούρες των ονείρων
σκαρφαλώνουν στη ραχοκοκαλιά
                       του φωτός
δαγκώνουν πεινασμένοι
χειροκίνητη η απληστία της πείνας
                      ειρωνεία  αγαλμάτων
χωρίς κουτσουλιές
                γνέθει πέτρινο σάβανο
σαστίζει  το πνιγμένο κορίτσι
                      στην μαυρισμένη σάρκα
          Πεσμένα βλέφαρα
στο λειψό πρωινό
        χορτάτη η βία
περπατάει πάνω στο μάρμαρο
           των ημερών μου
ο παγοπώλης ονείρων
          κατεψυγμένες ώρες
αλόγιστα δωρίζει
                       παγωμένα χελιδόνια
απέραντο παρελθόν
                            μα τόσο σύντομο
παρόντα θάνατο
                          αιώνια νεκρή
                               στο περβάζι μου σαπίζει

και το μέλλον…
              αερόστατο στερημένο οξυγόνου


Κάποτε θα ανταμώσουμε
στο λαβύρινθο έστω κι αν θα'ναι αργά



Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive