12 Οκτ 2017

22η ημέρα Κατολίσθησης



Βαραίνει τα βλέφαρα ο θάνατος
όταν πάλι πεταρίσουν
χλωμές σκηνές η προβολή


Ένας γδούπος στο μπάνιο
   Όλες οι προφητείες, κάποτε,
αληθινές σε ορκίζουν
Έκλεισε σφιχτά τα μάτια
       φιμώνω όραση
η ακοή, εξάλλου, εξ αίματος αδερφή
      Ο καθρέφτης
 από πριν είχε ραγίσει
           αγαπημένε
Το πρωί ξεκίνησε ένα γράμμα
   ανακάλυψε ότι είχε ξεχάσει
τις χειροποίητες λέξεις
   ό, τι είχε απομείνει από τα παλιά
    ένα σεμέν κορνιζαρισμένο
    στη βάση της σκάλας
«τόσο κοντά αλλά μακριά σου»
   Το πατάκι της εξώπορτας
         έχει βρωμίσει
κι αυτός απόμακρη θύμηση

     Πυρκαγιά στο πουθενά
πάγος στη Σαχάρα

μετά τη σιωπή
   κινά ο τρόμος το ταξίδι

10 σκαλιά
   ένας θάνατος
και μια σταλιά αίμα
             τους κρατάει χωριστά

Για πόσο ακόμα;




Μαρία Ροδοπούλου

Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive

DVP Choice of music