Αλεξίσφαιρη Γυναίκα

 

Είναι ζωσμένη κίνδυνο με χαλασμένο χρονοδιακόπτη
Τα χρόνια πάσχουν
από εκρηκτικές αιτίες
είτε   διαλύονται σε λάθος χρόνους
αλλά σε σωστές προβλέψεις
είτε μένουν κρυμμένα στα συρτάρια
βραδυφλεγή και βολικά άμοιρα ευθυνών
Από την μία αχανή τοπία διαμελισμένων ονείρων
από την άλλη αεροστεγείς κρυψώνες της αφλογιστίας
 Κανείς δεν ασφαλίζει την εκτός νόμου ανευθυνότητα
της μη συμμόρφωσης στην λογική
Κάτω από τους συμμετρικούς πυλώνες νομοταγούς κοινωνίας
εξαπολύει εργατικούς τερμίτες μην ελπίζοντας σε θαύματα
Οι υποδείξεις και οι αποδείξεις
την θέτουν σε ανεξέλεγκτη κατάσταση οργής
Σεληνιασμένος τυφώνας παρασέρνει τα πάντα στο διάβα της
με ιδιαίτερη προτίμηση στις προβλήτες
και στις άγκυρες των αποσιωπητικών

Ποτέ μην αποθέσετε το μέλλον στα χέρια της

Δεν έχει ιδέα αν θα κάθεται
στα ραδιενεργά λασπόνερα
της οργανωμένης φατρίας των γεγονότων
ή στην καρέκλα του Άλφρεντ  εκπαιδεύοντας τα κοράκια
εναντίον της θάλασσας που αποτραβιέται
πριμαντόνα υστερική πίσω από τα θρυλικά μανιτάρια
και οτιδήποτε δηλητηριώδες φαγώσιμο

όταν και εάν συμβεί το ποθούμενο

Αλεξίσφαιρη των στάσεων γυναίκα
οπλοφορεί παράθυρα χωρίς περβάζια
Δύσκολο να αφήσεις την στάχτη σου
σε σώμα που δεν αφήνει περιθώρια σύνεσης
Μπορείς όμως να την αγαπήσεις τρελά
πέρα από οριοθετημένα τασάκια

Αν κατά λάθος τραβήξεις την σκανδάλη

Μαρία Ροδοπούλου

 

Δεν Είμαι

 

Οι κρυφές κάμαρες ξεροσταλιάζουν στα κοιμισμένα λάβαρα
Εμείς ανεβοκατεβαίνουμε την ίδια λεωφόρο
Επαναλαμβανόμενη νεκρώσιμη ακολουθία
Τα βράδια ξεκουράζονται στην ασυνειδησία του φεγγαριού
και οι ασβεστωμένες μέρες γαϊτανάκι πρόθυμο
στα ροζ μαλλιά γηραιών νεφών
Εμείς κυλιόμενες σκάλες χιλιοειπωμένου τρόμου
Αν μπορούσα εδώ ανάμεσα στις άδειες φιάλες του φόβου
να σ αγαπήσω, γερασμένο μου κορίτσι
Αντεστραμμένοι διάδρομοι
και τόσοι σπουδαγμένοι προφήτες
κάνουνε έξωση στα χορτασμένα σωθικά
Τι να ψελλίσω, σύντροφοι, για να σας ενθαρρύνω;
Νοστάλγησα την πείνα
Λαβύρινθοι που εκπυρσοκροτούν τις γωνίες τους
και τα σπασμένα στο μήνυμα παγκάκια
Ντρέπομαι να ξεκλειδώσω
Μας δείχνουν οι γιγαντοοθόνες της προώθησης
Θα με ξεπλύνει η επόμενη ραδιενέργεια
σαν φτηνή νερομπογιά
Το μοναδικό έργο τέχνης
ένα ξεπλυμένο ρυάκι
ένα αγόρι
ένα κορίτσι
και ένα αγκάθι που ξίφη θα σφυρηλατήσει
Πέρασε των ντροπαλών ρόδων η σοδειά
τώρα δόντια που οίκτο δεν γνωρίζουν θα σπείρουμε
Τα μυστικά θησαυροφυλάκια ξαγρυπνούν
στην μήτρα γόνιμων ονείρων
Ντρέπομαι να αποσυναρμολογηθώ
Μας δείχνουν τα κομμένα γόνατα και οι πληγιασμένες ανάσες
κι όμως βλέπω ένα βαγόνι που ακόμα κινείται εκτροχιασμένο

Μπορεί να μην είμαι αλλά θα γίνουμε



Μαρία Ροδοπούλου

Children of the night (horror)

 

Into the valleys of Death

The Doom Day is at birth

the Master of Underworld walks alone

through the sound of a mourning horn

Crows flying around dead bodies

They sing like babble magpies

 

She stops and looks the wounded who begs

Many of them lying with broken legs

‘drink my blood and forever you shall live

But first, you have yours willingly to give

You will be my warriors of Damnation

This world we shall rule

They will know there is no salvation’

 

Come with me and be my Children of the Night

We’ll vanish from the Earth their miserable light

Be my bloodied fighters with wings and talons

We are here as the Darkness summons’

 

She opens his arms  to the sky

and transforms himself to a buzzard

Then she flies  with the crows high

She doesn’t feel any hazard

 

And she screams to her followers

‘Fear nothing , my Children of The Damned

Our time has finally come’


Maria Rodopoulou

enjoy the music video with my lyrics created by vibezy.io