13 Αυγ 2026

Δεν Είμαι

 

Οι κρυφές κάμαρες ξεροσταλιάζουν στα κοιμισμένα λάβαρα
Εμείς ανεβοκατεβαίνουμε την ίδια λεωφόρο
Επαναλαμβανόμενη νεκρώσιμη ακολουθία
Τα βράδια ξεκουράζονται στην ασυνειδησία του φεγγαριού
και οι ασβεστωμένες μέρες γαϊτανάκι πρόθυμο
στα ροζ μαλλιά γηραιών νεφών
Εμείς κυλιόμενες σκάλες χιλιοειπωμένου τρόμου
Αν μπορούσα εδώ ανάμεσα στις άδειες φιάλες του φόβου
να σ αγαπήσω, γερασμένο μου κορίτσι
Αντεστραμμένοι διάδρομοι
και τόσοι σπουδαγμένοι προφήτες
κάνουνε έξωση στα χορτασμένα σωθικά
Τι να ψελλίσω, σύντροφοι, για να σας ενθαρρύνω;
Νοστάλγησα την πείνα
Λαβύρινθοι που εκπυρσοκροτούν τις γωνίες τους
και τα σπασμένα στο μήνυμα παγκάκια
Ντρέπομαι να ξεκλειδώσω
Μας δείχνουν οι γιγαντοοθόνες της προώθησης
Θα με ξεπλύνει η επόμενη ραδιενέργεια
σαν φτηνή νερομπογιά
Το μοναδικό έργο τέχνης
ένα ξεπλυμένο ρυάκι
ένα αγόρι
ένα κορίτσι
και ένα αγκάθι που ξίφη θα σφυρηλατήσει
Πέρασε των ντροπαλών ρόδων η σοδειά
τώρα δόντια που οίκτο δεν γνωρίζουν θα σπείρουμε
Τα μυστικά θησαυροφυλάκια ξαγρυπνούν
στην μήτρα γόνιμων ονείρων
Ντρέπομαι να αποσυναρμολογηθώ
Μας δείχνουν τα κομμένα γόνατα και οι πληγιασμένες ανάσες
κι όμως βλέπω ένα βαγόνι που ακόμα κινείται εκτροχιασμένο

Μπορεί να μην είμαι αλλά θα γίνουμε



Μαρία Ροδοπούλου

9 Αυγ 2026

Children of the night (horror)

 

Into the valleys of Death

The Doom Day is at birth

the Master of Underworld walks alone

through the sound of a mourning horn

Crows flying around dead bodies

They sing like babble magpies

 

She stops and looks the wounded who begs

Many of them lying with broken legs

‘drink my blood and forever you shall live

But first, you have yours willingly to give

You will be my warriors of Damnation

This world we shall rule

They will know there is no salvation’

 

Come with me and be my Children of the Night

We’ll vanish from the Earth their miserable light

Be my bloodied fighters with wings and talons

We are here as the Darkness summons’

 

She opens his arms  to the sky

and transforms himself to a buzzard

Then she flies  with the crows high

She doesn’t feel any hazard

 

And she screams to her followers

‘Fear nothing , my Children of The Damned

Our time has finally come’


Maria Rodopoulou

enjoy the music video with my lyrics created by vibezy.io 




Dark Virtual Poetry

Dark Virtual Poetry σημαίνει αποκάλυψη της Σκοτεινής Ανθρώπινης Πλευράς. Δεν στοχεύει στην Εσταύρωση Πιστεύω ούτε στη γελοιοποίηση Ηθών. Δεν υποκύπτει όμως στους συντηρητικούς ευνούχους, αξιολύπητα τέκνα μιας ανέραστης, νεκρής κοινωνίας. Δεν διαφημίζει , δεν ψάχνει για οπαδούς. Ίσα Ίσα τους απεχθάνεται . Ενδιαφέρεται Μόνο για αληθινούς φίλους αναγνώστες. Σκοπός της Μαρίας Ρ. η Απομυθοποίηση Ανθρώπων και Θεών.Δεν υπάρχει προορισμός και οι διαδρομές είναι ασχημάτιστες.

Η Γη πυρπολείται απο υπ-ανθρώπους αλλά εμείς ακόμα υπάρχουμε και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ξιφολόγχη των λέξεων

Αλλά πάντα
υπάρχει το αύριο
που γεννά νέες προσδοκίες
νέα αινίγματα
νέα θαύματα

Σήμερα θ’ αρκεστούμε
στη σιωπή


Μ.Ρ
Οι υποτελείς μέρες
σπαταλώνται άνετα
στην αυτοτελή μας δυστυχία
καθώς τρέφονται
τα γύφτικα ερπετά
απ'την αυτάρκεια
του πόνου μας


Μ.Ρ.

Alex Papadiamantis

Blog Archive