Παλιό σκοροφαγωμένο πουλόβερ

 

A little sad like a mid autumn-winter leaf
waiting in vain for the sun
But I' am still here...

Ενίοτε στρέφω το πρόσωπο ενάντια σε ό,τι θεωρείται πεπρωμένο
αρνούμαι απλώς για ν’ αντιτίθεμαι
πληγώνω και πληγώνομαι μόνο και μόνο για να νιώθω πόνο
εκατέρωθεν η συντριβή στο ό,τι δεν υπήρξα αλλά πόθησα
καταστρέφω και καταστρέφομαι
ενώ παράλληλα καταριέμαι όχι Θεό και Σύμπαν
αλλά αυτό το μικρό αθέατο στο μάτι κύτταρο
Αναθεματισμένη βιολογική εξέλιξη που δεν εξελίχθηκες όπως ήθελα
δεν κατάφερα να βρω ούτε εκείνη την ελάχιστη απάντηση
Γιατί το δάσος κι όχι το δέντρο;
Σαν εκείνο το περίεργο ψάρι που βάλλεται κατά του ρεύματος
αποφεύγοντας την ακινησία – διαβολικό πράγμα, οδηγεί σε σκέψεις
ίσα – ίσα για να υποκύψει τελικά, αθέλητα, στη μοίρα του
παραβλέποντας τα γαμψά νύχια των θηρευτών του
αγνοώντας το ειρωνικό βλέμμα των θεών
που ίπτανται νωχελικά στο σαγηνευτικό κύμα της παρακμής
στο τέλος ηρωικά παραδίδεται στα Ιλίσια Πεδία της ύπαρξής του

Και στο τέλος ούτε η ίδια δε χωράω στον εαυτό μου
σαν ένα παλιό, στενό σκοροφαγωμένο πουλόβερ
Πάχυνα από προσδοκίες

Κατέληξα γεμάτη τρύπες




Μαρία Ροδοπούλου

 
Να μην ανθίζεις αναπάντεχα στην έρημο
Και θυμήσου να πεθαίνεις εκεί που δεν σ' αποζητούν...

pic created by ChatGPT 

You arrogant...

 

“End” she said and then silence

Life is just a bumpy ascending road
leading to nowhere
A steep hill full of marble flowers
mourning grass
and unknown names
And me a stranger upon million stranger souls
that drifted away long ago
standing under a sick sun 
   --- it pretends 

             .... hell  ! nothing happened

feeling the humidity of the fallen blossoms
I am just waiting patiently for my own marble token
Just a name among billions scattered faces
upon a scorched earth

And you?
Oh my! You arrogant fool, you…


Maria Rodopoulou

Όλοι οι δρόμοι έχουν ρευστοποιηθεί

 

Το παρακάτω video φτιάχτηκε από το vibezy
και 'ζωντανεύει' την 25η μέρα 
από το βιβλίο"28 Μέρες Κατολίσθησης"
Δυστοπικό δίγλωσσο δράμα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookstars
***
The following video was made by vibezy and it was inspired
from the 25th day from the book "28 Days of Landslide". A dystopian bilingual drama
from 'Bookstars' publications







25η μέρα κατολίσθησης

Κατάλαβε ότι είχε ξημερώσει
από τις σταλαγματιές
που κυλούσαν νωχελικά στο παράθυρο
Όλοι οι δρόμοι ρευστοποιημένοι
βυθισμένοι σε σαπισμένο έδαφος

οι στάλες της βροχής ήταν κίτρινες
σαν να έφτυνε φλέμα ο ουρανός
«κι Εσύ ετοιμοθάνατος;
Ή μήπως…;»

Σηκώθηκε αργά από το κρεβάτι
εκείνο έτριξε ανυπόμονα
στάθηκε στο παράθυρο
ανδρείκελο τοπίο
κατάματα την κοίταξε

έφερε στα χείλη μια ξεθωριασμένη κούπα
και υποκρίθηκε ότι έπινε καφέ
Είχε τελειώσει μέρες τώρα
αλλά η μυρωδιά παρέμενε
σαν άρωμα απόμακρου θεού

Κάτω από την μουριά
κάτι σαπισμένο
ένα κοράκι  προγευμάτιζε
σιτεμένη σάρκα
βγαλμένα μάτια
μαυρισμένη γλώσσα
ένα περίστροφο  
στο κράσπεδο σπασμένου πεζοδρομίου
άδειοι κάλυκες
τόσες εκδοχές
αλλά η φρίκη μία

Παλιά
τρύπια
μαδημένη ρεντιγκότα
Κανείς δεν διανυκτερεύει
συνήθως
στην αιωνιότητα

Εκτός από τους νεκρούς σταθμάρχες
μέχρι χθες άκουγε έναν από αυτούς
Όλη μέρα πυροβολούσε
γελώντας σαν πεινασμένη ύαινα

Τι γλαφυρό σκέφτηκε
φέρνοντας την βρώμικη κούπα στα χείλη

Οι χθεσινοί συνδαιτυμόνες
σημερινό πρόγευμα

Ακόμα κι ο τρόμος
έχει μια χροιά χιούμορ
έστω και θανατηφόρου

Μαρία Ροδοπούλου