Με χαροποιεί το τέλος
Aπομένω εφήμερη της μοναξιάς
που καταργεί υφέσεις
και υψώνει διέσεις
σε μια διαρκή συνουσία
με τα ροβινσώνεια μάτια μου
Ανασαίνω
χωρίς την κυκλώπεια υποστήριξη
μονόφτερων πυγολαμπίδων
Της νεκρής ορχήστρας
το θριαμβικό ταμπούρλο στεριανών θεριών
Mόνη
μικρή
άθλια
τυμπανίστρια
μεταλαβαίνω deja vu βήματα
Να συνεχίσω, μαέστρο;
Μαρία Ροδοπούλου